Bezoek onze Facebook-pagina
Indische Vereniging Kennemerland
DES

INDIË HERDENKING 15 AUGUSTUS 2016

Wij hadden ons opgegeven voor het “uitje” met de jeugd van Alkmaar, Bersamaju, naar de Indië herdenking in Den Haag. De bedoeling was om naar Alkmaar met het openbaar vervoer te gaan, om terug te kunnen naar Noordwijk met de trein, dat zou immers sneller gaan.

Onze dochter had op 1 augustus een nieuwe baan gekregen en moest op maandag de 15e werken. Dit had tot gevolg dat wij de oppas over ons 4 jarig kleinkind Lana hadden. We waren wat te laat en zijn toch maar van Noordwijk naar Alkmaar vertrokken met de auto. Daar aangekomen was het mogelijk om de bus te nemen die daar nog op ons wachtte. We besloten op het laatste moment om toch maar met eigen vervoer naar Den Haag te gaan. Een onnodige reis voor ons en ook voor Lana, we waren benieuwd hoe ze het zou volhouden straks bij de herdenking.

In Den Haag aangekomen om 12.00 uur waren we nog net op tijd om de herdenking mee te maken. Het viel ons op dat er veel jongeren en zelfs hele jonge kinderen aanwezig waren. Volgens de media waren er 3000 mensen aanwezig, jong en oud, dus zeer indrukwekkend.

Het Indië monument maakte op Lana heel veel indruk. Zij had begrepen uit de eerste toespraak dat het de overledenen van de oorlog waren die daar waren afgebeeld. De aansprekende toespraak van Frans Leidelmeijer behandelde het thema Oost West Thuis Best. Hij vertelde over zijn ervaringen met zijn eigen familie, na de capitulatie van Japan en het daarop ontstane machtsvacuüm in Indië. Vele Indo’s werden verdreven van huis en haard en moesten naar Nederland vluchten.

Lana vond de muziek een beetje om moe van te worden. Dat was niet zo vreemd omdat er een mooi slaapliedje werd gezongen (Wolf’s Behind the Glass) door Blaudzun, voor zijn oma die in een jappenkamp had gezeten. Het Indisch Onze Vader door de Residentie Bach Ensemble was ook erg mooi.

Na de stilte waar Lana zacht bleef doorpraten, was er nog een toespraak van een leerlinge van het Vrijzinnig Christelijk Lyceum Iris Taal. Zij noemde de muziek, die wellicht ook in de jappenkampen werd gemaakt. Nu was het al 13.15 uur en waren we al meer dan een uur in de volle zon aan het zitten en luisteren. Dit was voor Lana nu wel te veel. Na het applaus dat klonk voor het overvliegen van het oude vliegtuig Catalina liepen we naar het Worldforum gebouw.

Daar hebben we gegeten en een kumpulan bezocht. Om 15.00 uur was Lana behoorlijk moe en zijn we snel naar huis gegaan. Het was een mooie en indrukwekkende dag, waar respect voor de mensen die de oorlog hebben meegemaakt, door de derde en vierde generatie werd opgepakt. Lana praat er nu nog steeds over. Wellicht is het een idee om dit met de DES te doen, samen met de TVA/Bersamaju?

Rob, Marleen en Lana